نشان شواليه نه ، احترام ۱۳۹۰ بيست و پنجم خرداد

 

  جوانان كشورهاي دنيا با قهرمانان ورزشي خود زندگي مي كنند، تصوير آنها قاب دل مردمان است اما در ديار ما فقط پهلوان روز را عشق است و برعكس توصيه ژي هونگ وي رئيس FIVB كه اعلام كرده است اصل كار در واليبال ورزشكار به ويژه ستارگانش است.گاهي آنچنان بد با افتخار آفرينان ورزش برخورد مي شود كه باور كردني نيست. نمونه اش اميرحسيني پاسور تيز چنگ واليبال ايران است كه چهار سال بي جهت بيرون ماند و حالا در كانون اصلي توجهات ولاسكو قرار دارد. امير حسيني چند روز پيش در كلاس مربيگري درجه يك شركت كرد اما چون بايد در تمرينات تيم ملي هم حضور مي يافت، مدير دوره به وي اجازه نداد كه در امتحانات عملي شركت كند و اعلام كرد كه نمي توانيم براي شما كارت صادر كنيم ،‌ چون قانون را رعايت مي كنيم. اما اين برخورد چنان پاسور اول واليبال ايران را عاصي كرد كه به نزد رئيس فدراسيون واليبال شكايت برد اما به راستي اگر امير حسيني ها در كشور ديگري ورزش مي كردند به آنان لقب ((سر))‌و شواليه نمي دادند؟ كارت درجه يك براي  يك قهرمان ملي زياد است؟ ما كه 400-500 مربي بين المللي بيكار داريم كه هيچكس ضجه و استغاثه آنان را نمي شنود اما نگران اشك احتمالي مربيان خارجي هستيم.   

 


نظرات ارسال شده [ ارسال نظر ]

ارسال نظر


 
 
عبارت زیر را در کادر وارد کنید
Website Security Test